Logo groot

Een indringende inkijk in het leven met trauma en PTSS

Jij maakt het verschil

Hoe zou je het vinden om te luisteren naar de leefwereld en oplossingen van trauma en PTSS

Als je echt wilt weten wat de zoektocht is van mensen met trauma en ptss en hoe jij kunt bijdragen aan hun herstel dan nodig ik je uit om deze kennis op te doen bij mij. Het geeft je een inkijk in de wereld van trauma en ptss zodat jij beter deze mensen kunt ondersteunen en je weet en voelt dat jij het verschil maakt. Een indringende inkijk in de wereld van sterke mensen die jij mag helpen en ondersteunen.

Hoe zou je het vinden om te luisteren naar de leefwereld en oplossingen van trauma en ptss?

Mijn kernwoorden: professioneel en persoonlijk.

Culemborg 04/07/2019 Greta van Buuren iov Bij Greta Zijn foto Raphael Drent

Psychische problemen zijn in principe onzichtbaar. Wanneer vertel jij je verhaal? Verloochen je jezelf
als je zo’n belangrijk stuk van jezelf geheim houdt? Zie je dat als het buiten hangen van de vuile was?
Of geeft het juist kracht als je de moed hebt om te delen?

Ik ben geboren uit een moeder van net zestien jaar en een vader van negentien op 1 april 1969. Een bastaard was ik totdat ze trouwden voor de wet eind mei van dat jaar, akkoord gegeven door de koningin. Wat wist zij verder van alles dat zich in dat gezin zou afspelen, helemaal niets. Als baby en kind keek ik erg blij op de foto’s. Toch is dat niet helemaal de waarheid. Het werd mijn coverstory. Altijd lachen en geen vuile was buiten hangen.

Na een kindertijd waarbij mijn ouders hard moesten werken om het gezin draaiende te houden en er door mijn besluit en hun onervarenheid geen weet was van mijn seksuele misbruik leven door oppas, neefje, vader en ook van de emotionele behoefte welke niet werd gevoeld of gezien door mijn ouders (zelf voortkomend uit bepaalde omgevingen).

Na een leven vol verhuizingen, relaties, therapeuten en therapieën ben ik vandaag op dit punt…. een gediplomeerd psycho-sociaal hulpverlener. Ook de opleiding Sensi-therapie heb ik met goed gevolg afgelegd. Ik blijf studeren, dat voelt goed ook al is het nu meer voor mijn plezier dan een noodzaak. Inmiddels ben ik al bijna 8 jaar samen met de liefste man op de planeet en heb een fantastische zoon van bijna 16.

Diverse hulpverleners leerden me dat ik bij hen niet verder kwam. Ze laten me achteraf zien dat ze hebben gefaald. Ik leed vanaf mijn 13e aan suïcidiale gedachten, eetstoornissen en een flinke depressie met de nodige angstaanvallen.

Voordat ik aan mijn opleiding tot psychosociaal hulpverlener begon viel ik op mijn werk op mijn toetsenbord met een heftige hyperventilatie-aanval. Tot dat moment was k naar de buitenwereld toe prima in orde en wisselde telkens per 2 à 3 jaar van baan, relatie en woonplek. Een enkele keer allemaal tegelijk… Achteraf blijkt dat ik al lang geleden de keuze had gemaakt altijd sterk te zijn en mezelf niet ten volle te laten zien, er kwam sowieso geen passende hulp van buitenaf, niemand die voorbij de coverstory keek. Geen ouders, geen hulpverlener, helemaal niemand. Zelfs de huisarts is de PTSS nooit op het spoor gekomen ondanks de veelvuldige fysieke klachten die ik als jong kind al had.

In het eerste jaar van mijn hulpverleningsopleiding kwam ik op het pad van een intense gevoelstherapie in Zeeland, ik was toen 30 jaar. Vanaf dat moment verdween mijn 17 jaar durende depressie en ben ik met vallen en opstaan maar vooral ook door persoonlijke ontwikkeling en veel liefde van mijn partner en zoon sinds kort spreker over trauma en (C)PTSS. Tot ongeveer 2 jaar geleden wist ik nog steeds niet wat ik wilde in mijn leven en recent dreigde ik weer weg te zakken in een depressie.

Vorig jaar besloot ik te gaan praten over wat er innerlijk met me gebeurde en besloot ik me niet meer te schamen voor wie ik was door wat me is overkomen. Ook niet over de dingen die me overkwamen en waarvan ik nu weet dat ze konden gebeuren vanwege mijn vroegkinderlijke omgeving.

Hoe ik het heb gedaan? Geen idee… maar ergens in mij zit een oersterke wil om echt ten volle te gaan leven. Ook luister ik heel sterk naar mijn intuïtie welke me mijn weg wijst. Ik blijf in ontwikkeling en leer mezelf steeds beter kennen. Inmiddels mag ik mijn eerste lezing over trauma en herstel een succes noemen. Ik heb geleerd (ook door Neurofeedback inmiddels) om hoofd-van bijzaken te onderscheiden en niet ten onder te gaan in de vrijheidsbeperking in welke ik al zolang leef (onvrijwillig alleenstaande moeder, financiële problemen door keuze er voor mijn zoon te zijn en weerstandsvermindering). Het was hard werken om mijn stem te vinden en de juiste mensen om me intern overeind te helpen maar het is me gelukt. Mijn lijflied: shine bright like a diamond. Mijn motto: het is nooit zo donker of het wordt weer licht.

Als ervaringswerker met diverse opleidingen en zeer veel verrichte ongoing studie (o.a. van Peter Levine, Bessel van der Kolk en Dr. Turnbull) over trauma en PTSS en de fysieke en mentale gevolgen en het leefbaar te maken ervan ga ik mijn kennis en ervaring overdragen aan coaches, trainers en hulpverleners door middel van lezingen en trainingen. Stress, trauma en PTSS hebben een enorme impact (1 op de 16 Nederlanders loopt trauma op en maar liefst 1 miljoen Nederlanders ontwikkelen een (C)PTSS) op onze samenleving zowel in menselijk als economisch opzicht. Tijd om voorbij de coverstory te kijken en luisteren en te realiseren dat “jij” het verschil maakt voor jezelf en in het leven en herstel van anderen.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat mensen met PTSS door bijvoorbeeld beroep, misbruik of geweld niet perse kwetsbaar of slachtoffer zijn. Ook ben ik ervan overtuigd dat hulp bieden, op welke manier die ook nodig is, een eerste stap is voor leefbaar trauma.